|
Από το ημερολόγιο του Άγγλου κουρσάρου sir Kenelm Digby:
«Το πρωί της 14ης Αυγούστου 1628 βρισκόμαστε 12 περίπου λεύγες μακριά από τη Μήλο βόρεια-βορειοανατολικά. Κοντά στη Μήλο υπάρχει ένα νησί, που οι Έλληνες του πληρώματός μου το αποκαλούν “Το νησί του Διαβόλου”, επειδή, όπως λένε, οι διάβολοι το ερήμωσαν και δεν κατοικεί πια ούτε ψυχή. Όταν οι ναυτικοί δένουν εκεί, οι κάβοι λύνονται μόνοι τους, εκτός κι αν τους σιγουρέψουν σχηματίζοντας με τις άκρες τους το σημείο του σταυρού...»
Βάος Ζ., Θρύλοι και μύθοι, παραδόσεις, προλήψεις, δεισιδαιμονίες της Μήλου (Επτάλοφος 1988).
Η μαύρη Αντίμηλος
"Πέντε μίλια βορειοδυτικά βρίσκεται το νησί της Αντόμιλο (Αντίμηλος), που είναι μάυρο και στρογγυλό".
Λούπης, Δ., Ο Πιρί Ρεΐς (1465-1553) χαρτογραφεί το Αιγαίο. Η οθωμανική χαρτογραφία και η λίμνη του Αιγαίου (Αθήνα 1999), σελ. 362.
|